Daha Önceki Fare Yuvalarından Alınan Deoksirübo Nükleik Asitler, Dünyanın Geçmişine Işık Yakalayacak

Daha Önceki Fare Yuvalarından Alınan Deoksirübo Nükleik Asitler, Dünyanın Geçmişine Işık Yakalayacak

Daha Önceki çağlardan kalma fırça kuyruklu farelerin yuvalarından alınan Deoksirübo Nükleik Asitlere uygulanan yeni jenerasyon Deoksirübo Nükleik Asit dizileme usulü, dünyamızın ekolojik geçmişini kavramada anahtar olabilir. Bu yuvalar nebat malzemesi, haşere parçaları, kemik, dışkı ve idrardan oluşuyor. Ecology and Evolution mecmuasında yayınlanan yeni çalışma, fare yuvalarını araştırarak, insan kaynaklı abuhava farklılığına nebatların verdiği tepkileri gözlemleyebileceğinizi gösteriyor.

Amerikan Natürel Tarih Müzesi’nden Michael Tessler, kemirgenlerin oluşturduğu istiflerin paleoekoloji açısından çok eforlu vasıtalar olduğunu söylüyor. Tessler, bu taşıtın kullanım alanını genişleterek Amerika kıtasında hayatın 1.000, 10.000, hatta 30.000 sene evvel neye benzediğine ve sonrasında nasıl değiştiğine dair daha büyük bir resim elde etkenin yollarını aradıklarını söyledi.

Soyu tükenmiş canlılar tespit edilebildi

DNA dizilimi

Fırça kuyruklu fareler, kuru mağaralarda ve çatlaklarda nebatsal malzemeleri kullanarak yuva yapan gececil bir kemirgen. Bu kemirgenlerin yapışık ve yoğun idrarı, yuvaların katı bir kütle halinde birleşmelerini sağlıyor.

Bu sayede yuvalar on binlerce sene süresince bozulmadan kalabiliyor, hatta bazı yuvaların tarihi geç buzul çağına kadar gidiyor. Haşerelerin, kemiklerin ve öteki malzemelerin de yer aldığı bu nebat güzergahından zengin yuvalar Kuzey Amerika’nın kurak bölgelerinde bulunuyor. 

Bu kemirgenlerin toplayıcılık erimi kısa olduğu için, yuvalarının içeriği malzemenin bir araya geldiği zamanlardaki mahallî etrafa ve geçmişteki abuhavaya ait ehemmiyetli bilgiler sunuyor. 1960’tan bu yana, Kuzey Amerika’nın batısında 2 binden fazla fırça kuyruklu fare yuvası fosil içerikleri için inceleme edildi ve arşivlendi.

Yeni teknik henüz muhteşem değil

Kemirgen yuvası

Fare yuvalarının çok iyi korunması sebebiyle antik Deoksirübo Nükleik Asitlerin çıkarılarak inceleme edilebildiğini belirten bilim insanları, bu sayede son 27 bin senede Arjantin’de soyu tükenmiş bir yer miskin hayvanının, California’da kocaman boynuzlu koyunun ve papillom virüsüyle enfekte olan fırça kuyruklu farelerin tespit edilebildiğine dikkat sürüklüyor. Fare yuvalarının yoğun dağılımı sayesinde tam yöredeki genetik profilin elde edilme uğru tutulduğuna dikkat sürükleyen tahlilciler, öncelikle bu katmanlardaki bilgileri daha iyi inceleme etmeye başlamaları gerektiğinin de altını çiziyor.

Tahlilciler bu çalışma kapsamında, 300 ila 48 bin yaşındaki 25 fırça kuyruklu fare yuvasındaki kadim Deoksirübo Nükleik Asitleri çözümleydiler. Misaller, Amerika Birleşik Devletlerinin Idaho eyaletinden ve Meksika’nın Baja California eyaletinden alındı. Bilim insanları, Deoksirübo Nükleik Asitleri karşılaştırmak için iki yeni jenerasyon Deoksirübo Nükleik Asit dizileme usulünü kullandılar.

Bu iki yeni teknikten biri olan ‘amplikon’, her misalde aynı geni dizerken değişiği ‘av tüfeği’ Deoksirübo Nükleik Asit parçalarını gelişigüzel seçerek diziyor. Tahlilciler çalışmaları için ikinci usulü seçim etti. Yuvalardan elde edilen Deoksirübo Nükleik Asitlerin çoğunluğu mikrobik ancak yüzde 20 ila 40 arasındaki misaller ‘ökaryot‘, başka bir deyişle hücreleri çekirdeğe sahip organizmalardan oluşuyordu. Bunlar arasında çimenler, çamlar, ardıçlar, papatyalar, güller, haşereler ve mantarlar da yer alıyordu. Yeniden az ölçüde de olsa virüs izine de tesadüfüldü.

Antik DNA

Tam bunlara karşın, kesin neticeler elde etmek için büyük bir ilerleme kaydolunması gerekiyor. Bunun başında da, analistlerin bir organizmanın dizilimlerini eşleştirebilmek için eforlu bir veritabanına dinledikleri gereksinim yer alıyor. Şayet o organizma için bilgi yoksa, tahlilciler ya en yakın eşleşmeyi tutuyor ya da hiç eşleşme tutamıyor.